ေဗဒါလမ္း
မေဗဒါ ဒီ တက္ဆင္း၊ ခံျပင္းလုိ႔ မျငင္းသာ၊ ဘဲအုပ္ကစြာ၊
အုန္းလက္က တစ္ခါတစ္ခါ၊ မညွာတာ အရွိန္ျပင္း၊
လႈိင္းအုပ္က သူေက်ာ္နင္း၊ အားခဲမာန္တင္း။
ေဗဒါဟာ အျပာလားလုိ႔၊ ယိုးမွားၾက မဖြယ္မရာ ထိပါးသိကၡာ၊
အဆင္းက ထင္စရာ၊ အခ်င္းမွာပတၱျမား၊ ေလာကီသူခံစား၊
ရင္နာနာ ရပ္မနား ဘ၀ႏြမ္းပါး။
ဇာတ္ဆရာ ဒီ က်က္စားတဲ႔
အသြားနဲ႔ အျပန္တခုိ၊ ေခ်ာင္းရုိးလွ်ဳိလွ်ဳိ၊ ေဗဒါမ စြန္႔ခြါလုိ၊
အားပင္ကုိ ခမ်ာမြဲ၊ ေခ်ာင္းရုိးမွာ စုန္ဆန္၀ဲ၊ ရုန္းထြက္သာပဲ။
၀ါေခါင္မွာ ေရေဖာင္တုိး၊ တာက်ဳိးလုိ႔ ဟုိသည္၀င္၊ ရြာဦးေက်ာင္းတြင္၊
ကန္ေပါင္နား ဒီေရ၀င္၊ ေဗဒါခင္ အျမင္ဆန္း၊
ကန္လယ္မွာ ေရႊၾကာပန္းက၊ တင္႔တယ္ရႊင္လန္း။
ဇာတိက ကန္ေရျပာ
ပန္းေရႊၾကာ တည္ျငိမ္လားလုိ႔၊ ကန္က်ဳိးေပးကြာ၊
ေဗဒါမ မယွဥ္ပါ၊ မုဒိတာဆပါြး၊
ကုိယ္ခ်င္းစာ၊ ၾကင္နာတရား၊ ေမတၱာစိတ္ထား။
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ေဗဒါလမ္းကဗ်ာ(၉.၈.၁၉၉၈ ေၾကးမုံသတင္းစာ)
ဘာမွမေရးျဖစ္လုိ႔ ငယ္ငယ္တုံးကဖတ္ျပီး သိမ္းထားတဲ႔ကဗ်ာေကာင္းတစ္ပုဒ္ကုိတင္ေပးလုိက္ပါတယ္ အားလုံးသိျပီးသားျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္ ဘေလာ႔မွာလည္းသိမ္းထားျပီးသားျဖစ္ေအာင္လုိ႔ပါ
No comments:
Post a Comment